حقیقتاً سحر غنی‌ترین لحظات شبانه‌روز است که معمولاً در خواب سپری می‌شود.

آیا بیدار شدن قبل از طلوع آفتاب، سلامت و استراحت را مختل می‌کند؟
قطعاً نه.

بسیاری از متفکران بزرگ در طول تاریخ سحرخیز بوده‌اند و از این زمان بی‌نظیر برای آرامش درونی، تأمل و رشد امکانات معنوی خویش استفاده می‌کردند.

آنچه واقعاً تعادل انسان را مختل می‌کند، سبک زندگی مدرن و غیرطبیعی امروزی است که مردم را تا پاسی از شب بیدار نگه می‌دارد. وقتی زمان خواب به ریتم طبیعی بدن نزدیک‌تر می‌شود، زندگی قبل از طلوع آفتاب امکان‌پذیر می‌گردد و البته فواید آن می‌تواند عمیق باشد.

سحر بخش جادویی و پنهانی از زندگی است. در سکوت و آرامش عمیق آن، ارتباط با خود آسان‌تر می‌شود و به جای صحبت مداوم، گوش دادن آغاز می‌گردد. شنیدن‌هایی که نه تنها الهام‌بخش اشعار معنوی بوده‌اند، بلکه در طول تاریخ اکتشافات علمی و خلاقانه معناداری را نیز هدایت کرده‌اند.

این همنشینی‌ها به عنوان گردشگری بیرونی طراحی نشده‌اند. آن‌ها دعوتی به کاوش درونی هستند؛ سفری به درون که ممکن است از بسیاری از سفرها در سراسر جهان ارزشمندتر باشد.